سالی پر از موفقیت و شادی برای تمام دوستان آرزومند.(راستی دوستان یکم فروردین روز تولد بنده می باشد تولدم مبارک)

ز کـــوی یــــار می​آیــــد نـسیـــم بـــاد نـــــوروزی           از ایـن بــاد ار مـدد خـواهی چراغ دل برافروزی

چـو گـل گـر خـرده​ای داری خـدا را صـرف عشـرت کن      کـــه قــارون را غــلط​هــا داد ســودای زراندوزی

ز جــام گــل دگــر بـلبـل چنـان مست می لعل است               کـه زد بـر چــرخ فیـــروزه صفیــر تخــت فیروزی

بـــه صحـرا رو کته از دامــن غبــار غــم بیفشــانی        بــه گلـــزار آی کــز بـلبـل غــزل گفتــن بیــاموزی

چــو امـکـان خلـود ای دل در این فیـروزه ایوان نیست     مجـال عیش فــرصت دان به فیـــروزی و بهــروزی

طـریق کــام بخشی چیست تــرک کــام خـود کردن       کــلاه ســروری آن اسـت کــز ایــن تــرک بـردوزی

سخن در پرده می​گویم چو گل از غنچـه بیرون آی      کــه بیـش از پنــج روزی نیسـت حکم میـر نوروزی

نــدانم نــوحــه قمـری بــه طــرف جـویبــاران چیست      مـگـر او نیـز همچون مـن غـمی دارد شبـان روزی

می​ای دارم چو جان صافی و صوفی می​کند عیبش             خــــدایا هیـــچ عـــاقـل را مبـــادا بخـت بــد روزی

جـدا شـد یار شیـرینت کنون تنهـا نشین ای شمـع              که حکم آسمان این است اگر سازی و گر سوزی

بـه عجب علـم نتـوان شـد ز اسبـاب طـرب محـروم            بیــا ســـاقی کــه جـاهل را هنیتـر می​رسد روزی

مــی انـدر مجـلـس آصـف به نــــوروز جـلالـی نــــو        کـه بخشــد جـرعـه جـامت جـهـان را سـاز نوروزی

نــه حــافظ می​کنــد تنهــا دعـای خواجه تورانشاه          ز مــدح آصفــی خواهـــد جـهــان عیـــدی و نوروزی

جنـابش پـــارسـایــان راست محــراب دل و دیده           جـبیـنش صبـح خیــزان راستت روز فتـح و فیـــروزی