سلام خدمت دوستان عزیز:
خواهشمند هستم این بیوگرافی استاد رو خوب مطالعه کرده و در پایان پیام استاد را به دقت بخوانید.
مخصوصا طرفداران استاد که بنده نیز یکی از طرفداران قدیمی استاد هستم تا روح بزرگ استاد را درک کنند و به نظرتان ایشان به عنوان یک طرفدار واقعی احترام بگذارند.
چون بعضا مشاهده می شود تعداد معدودی به عنوان حامی و طرفدار استاد سخنان بیهوده ای نقل می کنند که امیدوارم آن عده معدود نیز با خواندن این مطلب به درخواست استاد گرانمایه علیرضا افتخاری احترام بگذارند.
ضمنا با توجه به کسالت استادشجریان برای ایشان آرزوی سلامتی داریم.
علیرضا افتخاری مهیاری در روز دهم فروردین ماه هزارو سیصد و سی و هفت در شهر هنر ؛ اصفهان دیده به جهان گشود . وی از همان کودکی بسیار خوب و رسا می خواند .
استاد نخست ایشان ؛ استاد طباطبایی نوازنده ی روشندل ویولون بودند که به پیشرفت افتخاری کمک های شایانی نمودند.به طوری که صفحاتی از افتخاری در نوجوانی توسط شرکت رویال در استودیو طنین ضبط شد.
اما وقتی در 14 سالگی نزد استاد تاج اصفهانی ؛ افتخار شاگردی نصیبشان شد , استاد ایشان را از خواندن و ضبط صفحه بر حذر داشتند و یادگیری کامل ردیف ها را از وی خواستند.
افتخاری با پشتکار و علاقه خاصی فرموده های استاد را آویزه ی گوش خود می کرد و سعی می کرد که بیشترین بهره را از وجودشان ببرد .
استاد تاج اصفهانی علاوه بر منابع عظیم قرنها موسیقی ایرانی ؛ دارای منش های اخلاقی نیکویی هم بودند که زبانزد خاص عام است و یکی از آموخته های تاج به تمامی شاگردانش در وهله ی اول همین منش های اخلاقی بود.
شاگردی استاد بزرگی چون تاج اصفهانی نقطه عطفی در زندگی هنری افتخاری بود به طوری که افتخاری موفقیت هایش را مرهون استاد تاج می داند و از ایشان همیشه به احترام و نیکی یاد می کند .
در سال 1357 با حضور بزرگانی نظیر دکتر صفوت ؛ دکنر فروغ ؛ استاد شهنازی ؛ استاد تجویدی و ... در آزمون باربد موفق به کسب رتبه نخست گردید.
« استاد شهنازی دستش را روی دوشم گذاشت و فرمود که مواظب خودت باش تو دیگر خواننده ی این کشور شدی. من هم زانو زدم و دست ایشان را به احترام بوسیدم. »
اینها خاطرات افتخاری از آن دوران است .
در سال 1360 که استاد تاج به دیار باقی شتافتند؛ افتخاری به نزد استاد دادبه رفت . استادی که علی رغم اینکه استاد معروفی در زمره موسیقی ایران نبود، اما دارای گوش و هوش موسیقایی قوی بود و سهم به سزایی در احیای دشتستانی داشت .
استاد دادبه با افتخاری آواز و دو بیتی محلی و نیز صدا سازی کار کرد .
افتخاری در سال 63-62 آلبوم آتش دل را به یاد استادش ؛ تاج اصفهانی خواند . در حالی که در سنین جوانی بود.
وی در همین سالها نزدبزرگانی نظیر استاد کسایی و استاد شهناز و استاد شجریان هم کسب علم می کرد به طوری که در مورد استاد کسایی نقل قولی از افتخاری در زیر آمده است :
« روزی با استاد کسایی سه گاه کار می کردیم و استاد از اول سه گاه ؛ خیلی تشنه بودند اما تا آخر سه گاه این عطش پابرجا بود و همچنان ادامه می دادند.»
افتخاری در سالهای اولیه دهه شصت ؛ اجراهای خصوصی نیز به همراه اساتیدی نظیر : کسایی ؛ بدیعی ، بیگجه خانی و شهناز داشتند . البته این آثار تک نسخه ای هستند و هیچگاه منتشر نشدند.
در سال 64-63 با آوازی به نام قصه گیسو در ماهور و با نی کیانی نژاد در فیلم امیر کبیر صدای ایشان از تلویزیون پخش شد.
افتخاری بعد از آتش دل بنا به فرموده مرحوم پدر ، تا سه سال نخواند و بعد از سه سال با موافقت آن مرحوم کارهایی نظیر راز و نیاز با استاد حسین علیزاده و مهروزان با استاد کیانی نژاد را اجرا نمود.
اواخر دهه شصت با کنسرت های پیاپی در کشورهای مختلف مصادف بود و از این کنسرت ها می توان به کنسرت راه ابریشم در 28 شهر و کنسرت آلمان (مقام صبر به همراهی استاد مشکاتیان) و ... اشاره کرد .
در یکی از همین کنسرت ها در ونکور کانادا شایعه بمب گذاری در سالن سبب شد که ایشان به مدت 6 ساعت بدون امکانات صوتی در فضای آزاد برنامه اجرا کند که خود افتخاری هم از 6 ساعت خواندن پیاپی هنوز متعجب است آن هم بدون امکانات صوتی !
افتخاری در سال 69-68 در ژاپن با عارفی آشنا می شود که در پی این آشنایی به ختن چین نزد ایشان رفته و در آنجا عرفان و سلوک عرفانی را تجربه می کند . به طوری که در بازگشت ؛در آثارش تحول پیدا می کند و احساساتش در حین خواندن کاملاً تغییر می کند .
ناگفته نماند که افتخاری اولین کسی بود که بعد از انقلاب ، اشعار حافظ را به صورت ترانه و تصنیف خواند . تصانیفی نظیر : روز هجران ، نفس باد صبا و ...
در اوایل دهه هفتاد با ارائه آثاری نظیر نازنگاه ، نیلوفرانه ، سروسیمین ، یاد استاد و ... تبدیل به چهره ای شناخته شده در نزد مردم گردید.
در همین سالها در برنامه تماشاگه راز به همراهی اساتیدی نظیر جلال ذوالفنون ، بهزاد فروهری ، شهریار فریوسفی و ... به ارائه آثاری بداهه خوانی و نیز قطعات ضربی نمود که نمونه ای از این آثار در آلبوم مستانه و شب عاشقان بعدها عرضه شد .
در اواخر دهه هفتاد نیز کنسرت ها از سر گرفته شد اما این بار در کشورهای اروپایی و آمریکای شمالی که نمونه ای از این کنسرت ها ، کنسرت لندن است که آلبوم آن اخیراً منتشر شده است .
منبع : وبلاگ علیرضا افتخاری
پیام علیرضا افتخاری
سلام و درود مولا علی (ع) بر شما جوانان عزیز و زحمت کش این مرز و بوم که شبانه روز در تلاش هستید تا اخبار و اطلاعات این موسیقی فاخر را در دسترس دیگران و دوستداران این هنر قرار دهید ، بــاید بگویم ره عشق را می پیمــائید و اطمینــان دارم که این عشق به بی راهه نمی رود . شنیده ام میان شما عزیــزان اختلافـاتی وجود دارد که همچون یک آتش فشـــان آمــاده گاهی فوران کرده و بعضی از مسائل را به وجود آورده و جو دوستانه شما را بر هم میریزد لازم میدانم توضیحی در این مورد داشته باشم.

در جایی دیگر میخوانیم :
اما مسئله دیگری که مرا رنجانده و به فکر واداشته است اختلافات بین دوستداران بنده حقیر و دوستدران مرد بزرگ موسیقی کشورمان ، دوست عزیز و یار قدیمی بنده جناب آقای شجریان است باید بگویم بنده نهایت ارادت را نسبت به این استاد بزرگ دارم و اگر در جایی شاهد باشم به این شخصیت توهینی شود شخصا برخورد خواهم کرد . من همیشه به این امید بوده ام که افتخاری ها شجریان ها ،گلپا ها، ایرج ها و ... بتوانند در کنار یکدیگر و با تلاش فراوان موسیقی نمونه را به مردم عزیز ایران و جهان ارائه کنند و در این راه موفق باشند که به لطف خداوند متعال چنین نیز بوده است .
-----------------------------------------

"عليرضا افتخاري" خواننده و "سامان احتشامي" نوازنده پيانو آهنگساز ، در تازهترين همكاري مشترك خود اقدام به اجراي آوازهاي راست پنجگاه و بيان اصفهان كرده اند.
احتشامي ضمن اعلام اين خبر گفت : هم اكنون مراحل ضبط اين اثر به پايان رسيده است و احتمالا تا دو هفته آينده منتشر خواهد شد.
منبع : ایلنا
-----------------------------------------
«معنويت، روحانيت، تفكر و تعقل همه از نشانه هاي دروني موسيقي
ايراني است. به بيان ديگر، بي هويتي پوچي و پوچگرايي و اصالت گريزي و... هيچگونه راهي در درون گوهره وجودي موسيقي ما ندارد. هنرمند ما بايد به نوعي با معنويات ايراني و اسلامي عجين باشد تا بتواند موسيقي و صدايش در مخاطب تأثيرگذار باشد. به عنوان مثال شما اگر يك لامپ را با تمام لوازم جانبي آن در يك اتاق وصل كنيد؛ اما رشته اصلي سيم را به برق ساختمان وصل نكنيد؛ اين لامپ هيچگاه روشن نخواهد شد و هيچگونه روشني بخشي هم نخواهد داشت. در بعد موسيقي هم تا با آن حالت عرفاني پيوند نداشته باشيد اثرتان تأثيرگذار نخواهد بود و به قول شاعر «بنده طلعت آن باش كه آني دارد»
عليرضا افتخاري در ادامه مي گويد: «يك هنرمند موسيقي يا شاعر و خوشنويس و... بايد اول دل مخاطبان را به دست بياورد و زماني اين امر تحقق مي يابد كه خود صاحب دل باشد. شاعر مي گويد:
غره مشو كه مركب مردان مرد را
در سنگلاخ باديه پي ها بريده اند
نوميد هم مباش كه رندان باده نوش
ناگه به يك ترانه به منزل رسيده اند
اما اگر با آن معنويات و رازهاي نهاني پيوند پيدا كرديم، آنوقت است كه به ما گوشه چشمي خواهد شد و تأثيرات اين امر مهم نيز در آثارمان به خوبي متبلور مي شود. كليد كشف راز نهاني انسان هاي شكست ناپذير در پيكار زندگي را بايد در انگيزه ها و چند و چون ساختمان روان آنها جستجو كرد. در كار هنر و موسيقي هم بايد اول خودمان را بشناسيم و به يك خودشناسي عميق برسيم؛ بعد ببينيم كه بايد چكار كنيم.»
افتخاري به گسترش موسيقي هاي سطح پائين با نام «پاپ» اشاره مي كند و مي گويد: «نمي توانيم به يك جوان سيلي بزنيم كه چرا پاپ گوش مي كند؛ بلكه بايد وضعيت موسيقي خودمان و هنرمندان اين عرصه را بررسي كنيم. امروز متأسفانه تمامي اظهارنظرها درحد حرف باقي مي ماند؛ آنهم حرف هاي تكراري و بلا اثر. از سوي ديگر بسياري از موسيقي دان هاي ما براي خودشان زندگي مي كنند؛ نه براي جمع. در اين صورت هنگامي كه پيوند ميان هنرمندان و مخاطبين سست شد، نتيجه اش همين مي شود كه موسيقي هاي سطح پائين خود به خود رواج پيدا مي كند و از طرفي اساتيد موسيقي هم ضعيف عمل مي كنند و اين نوع موسيقي وزين و ارزشي به حاشيه مي رود. مثلاً در يك مركزي مثل «خانه موسيقي ايران» كه بايد تصميمات مهمي درباره موسيقي گرفته شود، متأسفانه مي بينيم كه فقط مدير عوض مي كند و ما هم چشم براهيم ببينيم چه مي شود. امروز هنرمنداني داريم كه هرچند وقت يكبار مصاحبه اي مي كنند و از وضعيت موجود انتقاد دارند؛ اما همان هنرمند به اندازه اي كه مصاحبه مي كند كار نمي كند! بلكه در گوشه اي نشسته و نظاره گر امور است.
به نظر من بايد ببينيم استقبال از موسيقي هاي سطح پائين از كجا نشأت مي يابد و دليل اصلي اش چيست.»
منبع : روزنامه ی کیهان






پس از پايان هنرستان به دانشكده موسيقی راه يافت و به تكميل آموختههايش پرداخت. در اين زمان از ديگر استادان نيز بهره جست كه می توان به اين نام ها اشاره كرد: نورعلی برومند، عبداله دوامي،سعيد هرمزی و ساير استادان دانشكده موسيقي.



گر - در موسیقی ایرانی- دارد.




