بعد از مدتی که نبودم  دو فایل تصویری سنتور نوازی استاد سنتور خودم - استاد فلاحت در اختیار شما دوستان قرار می دهم امیدوارم قابل استفاده شما دوستان باشد.

در ضمن فایل ها با پسوند flv می باشد و با برنامه RealPlayer قابل اجرا می باشند.(تا آنجایی که امکان داشت سعی کردم حجم را کم کنم)

اگر پسندید در قسمت نظرات بیان کنید تا بقیه ترکها را هم قرار بدهم.

عرض تسلیت به تمامی اهل هنر

یکی دیگر از ستاره های بی بدیل موسیقی ایران زمین "پرویز مشکاتیان" خاموش شد

مختصری از استاد:

پرویز مشکاتیان کار هنری خود را در شش سالگی با پدرش، مرحوم حسن مشکاتیان که استاد سنتورنوازی و آشنا با ویولن و سه‌تار بود، آغاز کرد. وی با ادامهٔ آموختن موسیقی در طول تحصیل، در سال ۱۳۵۳ وارد دانشکده هنرهای زیبا در دانشگاه تهران شد.

مشکاتیان، ردیف میرزا عبدالله را نزد استاد نورعلی برومند و دکتر داریوش صفوت و مبانی موسیقی ایرانی را نزد اساتیدی چون دکتر محمدتقی مسعودیه، عبدالله دوامی، سعید هرمزی و یوسف فروتن فراگرفت. او کار سنتورنوازی خود را به شیوهٔ رسمی در مرکز حفظ و اشاعه موسیقی آغاز کرد و در این زمینه بسیار موفق کار کرد و کارهای بزرگ فراوانی را در زمینهٔ آهنگسازی وسنتورنوازی به ویژه تکنوازی انجام داد. وی در آزمون موسیقی باربد که به ابتکار استاد نورعلی برومند برگزار می‌شد، به همراه پشنگ کامکار مشترکاً جایگاه نخست را به دست آورد.

استاد پرويز مشكاتيان در تاريخ 30 شهريور سال 1388 در منزلش در تهران و در سن 54 سالگي بر اثر ايست قلبي دار فاني را وداع گفت.

سلام

خیلی دوست داشتم خودم را متقاعد کنم که استاد شجریان دلشان واقعا برای مردم ایران می سوزد که حتما همین گونه است و هر جا که مطلبی می دیدم که ایشان کاری در راستای مخالفت با رسانه های بیگانه انجام داده اند سعی می کردم در وبلاگ خود قرار دهم. نمونه آن همین پست آخر که درباره "نه استاد شجریان به شبکه بی بی سی فارسی" بود. اما دیدم که بازهم تکذیب شد مانند مصاحبه ایشان با روزنامه وطن امروز. برای همین تصمیم گرفتم این مطلب را که در یکی از سایت ها خواندم در اینجا بیاورم تا استاد عزیز نظرات مخالفان مصاحبه ایشان با رسانه های بیگانه را مشاهده کنند.

می دانم که با گذاشتن این پست بسیاری از دوستان بازهم شروع به فرافکنی می کنند و به بنده نیز اهانت خواهند کرد مانند پست های قبل اما برخود لازم دیدم که این مطلب را در وبلاگ خود قرار دهم. باشد که دوستان منصفانه برخورد کنند.

با توجه به  تکذیب سایت دل آواز در مورد مصاحبه استاد شجریان با روزنامه وطن امروز مطلب این پست حذف گردید.

با تشکر مدیر وبلاگ

سلام دوستان

دراین پست چند قطعه نی نوازی با همراهی ضرب و دف در اختیار شما دوستان قرار می دهم. امیدوارم لذت ببرید.

نی حـــدیث راه پـر خـون می کنــد       قصــه هــای عشـق مجنــون میکنـــد

در غــم مـا روزهـــا بی گـــاه شــد       روزهـــا بـا سـوزهـــا همـــراه شــد

روزهـا گر رفت گو رو با نیست       تو بمان ای آنکه چون تو پاک نیست

سلام دوستان

دوست نداشتم که مطلب سیاسی در وبلاگ خود قرار دهم(به جز بنر حمایتی از کاندایدای خودم مثل بقیه دوستان) اما دیدم که بسیاری از دوستان در این مورد صحبت کرده اند و گاهاْ یک طرفه به قاضی رفته اند به همین خاطر تصمیم گرفتم من نیز درباره این موضوع مطلبی را بیان کنم.

در ابتدا بگوییم که من از علاقه مندان صدای ملکوتی استاد شجریان هستم.

سوالی از استاد دارم که شما آیا جزء توده مردم هستید یا اقلیتی خاص؟؟

خواندم که استاد در مورد این حوادث اخیر بیانیه ای صادر کرده اند و در آن از وضعیت موجود انتقاد کرده اند و اجازه پخش آثار خود را از صدا و سیما (که صد البته حق ایشان است) نداده اند و نیز در قسمتی دیگر از بیانه خود - خود را جزء خس و خاشاک نامیده اند؟

براستی استاد شما سخنرانی دکتر احمدی نژاد را مستقیما گوش داده اید یا اینکه برای شما نقل قول کرده اند. اگر شما سخرانی را مستقیما یا به طور ضبط شده گوش داده بودید چنین سخنی را بیان نمی کردید. در این سخرانی آقای احمدی نژاد گفته اند که حساب مردم و حامیان هر ۴ کاندیدای ریاست جمهوری از حساب اغتشاشگران جداست و اغتشاشگران جز خس و خاشاکی بیش نیستند و حرکت جاری زلال ملت آنها را محو خواهد کرد.

چگونه است که شما خود را خس و خاشاک می نامید؟؟

آیا شما از توده مردم هستید یا اقلیتی خاص؟

چرا در این زمان که ایران بزرگ بیش از پیش نیازمند وحدت و اتحاد تک تک مردم بزرگ ایران زمین است شما اینگونه بیانیه می دهید.آیا توده مردمی که به کاندیدای خود رای داده اند به حساب نمی آیند آیا همه ایران تنها تهران است؟؟

آیا شما از توده مردم هستید یا اقلیتی خاص؟

اگر شما خود را از توده مردم می دانید بنده چند سوال از شما دارم.

چگونه است که کنسرت های شما با چنان قیمتهای برگزار می شود که تنها اقلیتی خاص توانایی خرید این بلیطها را دارند افرادی که اکثراْ از گروه مرفه و بی درد جامعه که شاید حتی تابه حال اسم سازی را هم نشنیده باشند.و افرادی که حتی به نان شب خود محتاج هستند و تشنه صدای شما می باشند از آن محروم شوند. آیا شما از توده مردم هستید یا اقلیتی خاص؟

این موضوع را هم می دانم که هزینه های برگزاری کنسرت بالا می باشد و هزینه های جانبی نیز دارد. چرا هنگام تولید آثار خود که شرکت آن در اختیار خود شما استاد عزیز هست به فکر این گروه از جامعه نیستید و گاهاْ فرد باید برای تهیه یک دی وی دی از شما بین ۱۰ تا ۲۰ هزارتومان پول پرداخت کند حال آنکه شاید به آن پول بسیار محتاج باشد.

نکند خدای ناکرده شما بخواهید فقط گروهی خاص شنونده آثار شما باشند و آن گروه که تعداشان نیز بسیار است از این خواسته خود محروم باشند حال آنکه شما در بیانیه خود اعلام کرده اید که صداوسیما نیز نباید آثار شما را پخش کند پس این گروه از توده مردم چه باید بکنند استاد؟؟

آیا شما از توده مردم هستید یا اقلیتی خاص؟

امیدوارم دوستان در این مورد منصفانه برخورد کنند و هرگونه تعصب کورکورانه را کنار بگذارند و این واقعیت را در نظر بگیرند که افراد شهرستانی نیز جزء مردم همین کشور هستند. دوست بنده در دانشگاه تهران درس می خواند و خود او بیان می کند که چگونه در این هفته های اخیر با افرادی که از شهرستان در تهران مشغول درس خواندن یا کارکردن هستند توسط این اقلیت خاص و البته کم نسبت به توده مردم برخورد می شود آیا حق زندگی فقط برای کسانی است که از تمام امکانات این جامعه استفاده می کنند و هرگونه امکاناتی برایشان فراهم است؟؟

سرافراز باشی میهن من

در پناه خداوند باشید

صحبت‌های جالب و خواندنی‌ علیرضا افتخاری درباره شجریان

صفحات هنری جدیدترین شماره‌ی هفته‌نامه‌ی «ایران‌دخت» حاوی یک گفت‌وگوی جالب و خواندنی‌ست با علیرضا افتخاری. در این مصاحبه، پرسش‌هایی پیرامون تغییر مشی هنری افتخاری در سال‌های اخیر و چرایی آن مطرح شده است. همچنین در خلال صحبت‌ها، افتخاری از رابطه‌اش با استاد شجریان و خاطراتش با او می‌گوید . نکته‌ی جالب آنکه به‌رغم انتقادهای صریح و پیاپی مصاحبه‌کننده نسبت به روندی که افتخاری در پیش گرفته، وی با صبوری خاصی پاسخ می‌دهد. در ادامه گزیده‌ای از جالب‌ترین بخش‌های این گفت‌وگو را می‌خوانیم.
- اگر تا به‌حال هم کار پاپ انجام گرفته، کارهایی بوده که اساتید کار کرده‌اند. در واقع می‌خواستند لباس روز را به تن موسیقی بپوشانند. موسیقی، همان موسیقی قدیم است و آن چیزی است که از اساتید برای ما به امانت گذاشته شده و ما آن را بایستی پیگیر باشیم. اگر اثر پاپی ضبط شده، آنها پاپ ضبط کرده‌اند؛ من سنتی خوانده‌ام. راستش خواننده یک بهاری دارد. من نمی‌توانم زمانم را تلف کنم. من باید بنشینم تا یک کاری خلق بشود، یک غذایی پخته بشود تا بروم سر سفره؟ خب می‌روم سر یخچال یک نان و پنیری برمی‌دارم و می‌خورم! چون من خواننده‌ام؛ باید بخوانم.

- این را باید از خود آقای مشکاتیان بپرسید که چرا کم‌کار شده‌اند. بنده احساس می‌کنم آقای مشکاتیان وقتی کار نمی‌کنند؛ شاید فکر می‌کنند برای جاودانه شدن بایستی کارهای دیگری انجام بدهند. حتماً برای آیندگان کار می‌کنند. الآن اگر نیستند و خانه‌نشین هستند، دلیل این نیست که فعالیت‌شان تعطیل است. من اعتقاد دارم یک دست مرموزی می‌خواهد که پرویز مشکاتیان خانه‌نشین باشد. ایشان هم تسلیم شده‌اند؛ در صورتی‌که نباید این‌گونه باشد. آیا دستور از جایی می‌آید که آقای پرویز مشکاتیان یا آقایان دیگر! کار نکنید؟ و شما هم تسلیم می‌شوید؟ این وسط گناه مردم و موسیقی چیست؟ یک شب تا چهار صبح با آقای مشکاتیان گفتیم و اشک ریختیم. آخر سر دیدم پرویز به هیچ صراطی مستقیم نیست. گفتم پرویز جان، باشد؛ می‌خواهی کار نکنی نکن! به من گفت تو چرا این‌ها را می‌خوانی؟ گفتم خب تو بساز تا من بخوانم. آواز خواندن با زندگی من و حال و روز من عجین شده. من نمی‌توانم نخوانم.

- والله به هر کسی که بگویید، همین کلمه و همین نام را می‌برد. من صدای استاد شجریان را هم می‌پسندم و هم گوش می‌کنم. هم صدایش را دوست دارم و هم شخصیتش را دوست دارم. این را هم بگویم که آدم با معرفتی است. چون من از سال ۶۰ ایشان را می‌شناسم. از سال ۶۰ که توی تهران، در خانه‌ی هیچ‌کس به‌روی من باز نبود ـ حتی اصفهانی‌هایی که مقیم مرکز بودند و در تهران زندگی می‌کردند ـ تنها کسی که در خانه‌اش به‌روی من باز بود، محمدرضا شجریان بود. عشق من از همان‌جا درگرفت؛ وگرنه من اصلاً نمی‌خواستم خواننده بشوم. اصلاً نمی‌خواستم بیایم تهران. این‌ها در اثر تشویق‌های محمدرضا شجریان بود. این هم که می‌بینید من گاهی آواز نمی‌خوانم، می‌بینم شجریان می‌خواند و خوب هم می‌خواند. من شجریان را خیلی دوست دارم و خیلی خوشحالم که خواننده‌ای بین اساتید هست به‌نام محمدرضا شجریان. شاید چند سال هم هست که ایشان را ندیدم و نمی‌خواهم خدای‌ناکرده مدح کسی را هم بگویم؛ ولی انسان بسیار خوبی است.

- من می‌گویم اگر یک نفری پایش لغزید و افتاد در گل، ولی بعد خودش را تطهیر کرد و پاک شد که ما نباید دائم گل را ببینیم. این جوانمردی نیست. ایرج اگر رفت و «استاد چلوکبابی» را خواند، در عوض «شب‌های زاینده‌رود» را هم دارد. آواز شور بسیار زیبایی دارد. آوازهای مختلفی دارد. ما متأسفانه آن‌ها را نمی‌بینیم؛ متأسفانه حال عمومی ما این است که عیب‌ها را بزرگ می‌کنیم.
- من یک آوازی خوانده بودم قدیم با نی استاد محمد موسوی. یکی از دوستان می‌گفت آقای محمدرضا شجریان تا ۴ صبح این آواز را می‌شنیدند. آواز هم این بود که «رفیق مهربان و یار همدم / همه‌کس دوست می‌دارند و من هم» غزل سعدی بود و ایشان تا ۴ صبح گوش می‌کردند و تحت تأثیر قرار گرفته بودند. هر چه هم به آقای موسوی گفته بودند این کیه، او هم نمی‌گفت! حالا هم اگر یک روز به من بگویند این سبک را نخوان؛ گوش می‌کنم. صادقانه می‌گویم. چون آوازهای خوبی خوانده، من هم می‌نشینم گوش می‌کنم. می‌گویم مسئله‌ای نیست، آوازش را شما بخوانید؛ تصنیفش را من می‌خوانم. چه ایرادی دارد؟

این جوان‌هایی که این سال‌ها کار آواز می‌کنند، همگی‌شان ماشاالله خوب می‌خوانند و خدا را شکر همگی هم موفق‌اند؛ اما نمی‌روند خودشان را پیدا کنند. چون همه عاشق شجریان‌اند. خب ایشان هم یک آنی دارند که هر کس رفت خدمت‌شان، مثل خودشان می‌شود. یعنی از آن به بعد می‌خواهد عین آقای شجریان بخواند. البته هنوز مثل من کسی نیامده (با خنده)! اگر می‌آمد من را اذیت می‌کرد. مشابه آقای ناظری آمده، مشابه آقای شجریان چند تا آمدند؛ اما هنوز حس افتخاری را کسی نتوانسته بگوید. چون صدای من لب تیغ است. نه این طرفی، نه آن طرفی. من از یک‌جایی می‌خوانم که هر جوری بخواهی تقلیدش کنی، می‌گویی نه! این توی جاده نیست. لب دره است. از لب دره حرکت می‌کند این صدای من! باور کنید به گونه‌ای تو جاده نیست که بتوانی تقلیدش کنی... (خنده)

منبع : شجریانی‌ها

سلام دوستان

در این پست چند ترک از آلبوم های جدید آقایان سالار عقیلی - علیرضا قربانی - همایون شجریان - کامیا بهزاد و محمد ملاآقایی برای شما دوستان در نظر گرفته ام. امیدوارم بعد از گوش دادن به این تصنیف ها آلبوم های این هنرمندان را تهیه کنید تا از کیفیت بهتری در اجرای آنها استفاده کنید.

سالی پر از موفقیت و شادی برای تمام دوستان آرزومند.(راستی دوستان یکم فروردین روز تولد بنده می باشد تولدم مبارک)

ز کـــوی یــــار می​آیــــد نـسیـــم بـــاد نـــــوروزی           از ایـن بــاد ار مـدد خـواهی چراغ دل برافروزی

چـو گـل گـر خـرده​ای داری خـدا را صـرف عشـرت کن      کـــه قــارون را غــلط​هــا داد ســودای زراندوزی

ز جــام گــل دگــر بـلبـل چنـان مست می لعل است               کـه زد بـر چــرخ فیـــروزه صفیــر تخــت فیروزی

بـــه صحـرا رو کته از دامــن غبــار غــم بیفشــانی        بــه گلـــزار آی کــز بـلبـل غــزل گفتــن بیــاموزی

چــو امـکـان خلـود ای دل در این فیـروزه ایوان نیست     مجـال عیش فــرصت دان به فیـــروزی و بهــروزی

طـریق کــام بخشی چیست تــرک کــام خـود کردن       کــلاه ســروری آن اسـت کــز ایــن تــرک بـردوزی

سخن در پرده می​گویم چو گل از غنچـه بیرون آی      کــه بیـش از پنــج روزی نیسـت حکم میـر نوروزی

نــدانم نــوحــه قمـری بــه طــرف جـویبــاران چیست      مـگـر او نیـز همچون مـن غـمی دارد شبـان روزی

می​ای دارم چو جان صافی و صوفی می​کند عیبش             خــــدایا هیـــچ عـــاقـل را مبـــادا بخـت بــد روزی

جـدا شـد یار شیـرینت کنون تنهـا نشین ای شمـع              که حکم آسمان این است اگر سازی و گر سوزی

بـه عجب علـم نتـوان شـد ز اسبـاب طـرب محـروم            بیــا ســـاقی کــه جـاهل را هنیتـر می​رسد روزی

مــی انـدر مجـلـس آصـف به نــــوروز جـلالـی نــــو        کـه بخشــد جـرعـه جـامت جـهـان را سـاز نوروزی

نــه حــافظ می​کنــد تنهــا دعـای خواجه تورانشاه          ز مــدح آصفــی خواهـــد جـهــان عیـــدی و نوروزی

جنـابش پـــارسـایــان راست محــراب دل و دیده           جـبیـنش صبـح خیــزان راستت روز فتـح و فیـــروزی